FLY tO tHE SKy⌒♡

ตั้งใจจะอัพนานและ แต่ net ที่นี่ดีเหลือเกิน ฮ่ะฮ่ะ ^^” มาอยู่ที่ TEXAS จะ 2 เดือนแล้ว (เวลาผ่านไปเร็วเหมือนโกหก) มีหลายอย่างเกิดขึ้นมากมายทั้งสุขและทุกข์ผสมปนเปกันไป และที่สำคัญเลยคือ “เพื่อน” เพื่อนที่มาด้วยกันจริงๆแล้วมีทั้งหมด 11 คน (ไม่นับเรานะ) แต่ว่ามีเหตุผลบางอย่างทำให้ตอนนี้เหลืออยู่กันแค่ 8 คน ซึ่งเป็นผู้หญิงหมดเลย~ แต่ถึงจะเป็นอย่างนั้นเรื่องความเซี้ยวก็ไม่ได้น้อยลงไปเลย ทั้งๆที่น่าจะคิดนะว่าไม่มีผู้ชายอยู่เลยซักคนควรจะเจียมเนื้อเจียมตัว ระมัดระวังตัวกันบ้าง ไม่เลยครับ!!!! คำๆนี้ไม่มีอยู่ในพจนานุกรมของพวกเราอยู่เลย ถึงจะไม่มีผู้ชายพวกเราก็ยังจัดปาร์ตี้ เฮฮากันอย่างปกติ เหมือนกับตอนที่พวกเขาอยู่เลยด้วยซ้ำ (หรืออาจจะมากกว่า ^^”) ไม่กี่วันก่อนก็เพิ่งก่อวีรกรรมโดยไม่รู้ตัว จะเรื่องอะไรถ้าไม่ใช่….ดื่มแอลกอฮอล์ครับ แต่แค่สองขวดเท่านั้นเองนะ สาบานได้ และแม่งก็แค่ไม่กี่ % เท่านั้นเองด้วย (Smirnoff & Mojito) ได้เรื่องเลย เปิดเพลงแล้วเต้นบ้ากันอยู่ 4 คน ไม่เต้นเฉยๆด้วย เต้นแล้วเปิด webcam ให้พวกเพื่อนๆที่ย้ายไปอยู่ที่อื่นดู = =” จำได้ลางๆว่าพวกนั้นดูไปแล้วขำไป อารมณ์ประมาณว่าไอ้พวกนี้แม่งกากว่ะ ดื่มแล้วเรื้อนเลยประมาณนั้น (พี่หลุยส์ชอบว่าประจำเวลาเมา) แต่ก็นะเฮฮากันไป ถือว่าเป็นประสบการณ์ขำๆในช่วงชีวิตหนึ่งแล้วกัน ฮ่ะฮ่ะ เอาล่ะอย่างที่บอกไป net ไม่ดีก็เลยจะขอพูดเรื่องเพื่อนอย่างเดียวก่อละกัน

เอาล่ะมาจะกล่าวบทไปขอเริ่มที่เพื่อนคนนี้ก่อนเลย….

แก้ว : เพื่อนสนิทที่สุดที่อยู่ที่นี่ แถมยังเป็นรูมเมทกันอีกด้วย นิสัยส่วนตัวจะเป็นคนพูดตรงๆ sensitive ง่าย และก็กินเก่ง ฮ่ะฮ่ะ ^^ กับแก้วเราสามารถคุยได้ทุกเรื่องอ่ะ รักมันนะเนี่ย อิอิ

เจี๊ยบ : รุ่นน้องที่มหาลัย รายนี้เค้าดูเป็นคนที่…ไม่มีอะไรที่สุดแล้ว เป็นคนง่ายๆ เฉยๆ ยังไงก็ได้ พูดง่ายๆก็คือ สบายๆอ่ะแหละ อยู่ด้วยแล้วสบายใจมากๆเลย แถมที่สำคัญเป็นมือวางอันดับหนึ่งในเรื่อง จุ๊บปะจุ๊บ (ปั้มส้วม) ง่ายๆเลยใครมีปัญหาเรียกเธอไปทำให้ได้ หุหุ

บิว : รุ่นน้องที่มหาลัยเช่นเดียวกัน คนนี้เป็นน้องที่อยากปกป้องแบบสุดๆอ่ะ เพราะผอมเหลือเกิน ไม่รู้จะผอมไปไหน แต่หารู้ไม่เธอนี้แหละเป็นมือวางอำดับหนึ่งในเรื่องกินเลย เธอกินเยอะมากแต่ไม่ยักอ้วนแค่พุงออกอย่างเดียว -*- เราเรียกเขาว่าลูกหนูเพราะน้องเค้าน่ารักอ่ะนะ ฮ่ะฮ่ะ

แพร : ขอยกตำแหน่งแม่พระประจำใจให้เลย เพราะเธอเป็นผู้หญิงที่มีน้ำใจงามเป็นอำดับหนึ่งจริงๆ ^^

พี่จุ๊ : เป็นพี่ที่ค่อนข้างเข้าใจยากในบางครั้ง บางทีก็ไม่ค่อยพอใจเค้าบ้างนิดหน่อย เพราะพี่เค้ามีโลกส่วนตัวที่สูงมากเกินไป แต่ถ้าถามโดยรวมก็ถือว่าโอเคนะเป็นพี่ที่ใจดีคนนึง แถมยังทำอาหารเก่งมากด้วย เลยขอยกตำแหน่งแม่ครัวให้ไปเลย

แอร์ : บุคคลที่ผอมพอๆกับบิวเลย เห็นแล้วกลัวเหลือเกินจริงๆตอนพายุเข้ากลัวปลิวหายไปพร้อมกับบิว ฮ่ะฮ่ะ เป็นผู้หญิงที่รั่วมาก แถมยังนำแฟชั่นเรื่องทรงผมให้ด้วย >_<,,

โหยว : รายนี้ก็รั่วพอกัน เฮฮา สนุกสนาน อยู่ด้วยไม่มีคำว่าเบื่อแน่นอนเลยอ่ะ

พี่หลุยส์ : สนิทกันมากกกกกก รักเลยอ่ะพี่คนนี้ แต่มีอยู่สองเรื่องเท่านั้นแหละที่เอือมกับพี่เค้าจริงๆ เรื่องแรกคือ นอน พระเจ้าเหอะนอนแม่งเหมือนคนตาย!!! เรียกให้ตาย เคาะจนประตูแทบพัง เสียงดังแค่ไหนพี่เค้าก็ไม่ตื่น เคยพูดกับแก้วว่าถ้าเกิดไฟไหม้พี่เค้าแหละตายก่อนเลย เหอๆ เรื่องที่สองก็คือเรื่องสวย… อืมพูดไม่ผิดหรอกเรื่องนี้แหละ พี่เค้ารักสวยรักงามคอดอ่ะขนาดผู้หญิงอย่างเรายังอายเหอะ = =” อ่ะ..ช้าก่อน!! แก้ตัวแทนก่อนเลยว่าพี่เค้าแมนเต็ม 100 นะยะขอบอก

ปีโป้ : เพื่อนสนิทมากกกกกอีกคนนึง รักด้วยเหมือนกัน แถมยังเป็นผู้ชายคนแรกที่ทำทุกอย่างให้ ตัดเล็บมือเล็บเท้าเงี้ย ป้อนข้าวเงี้ย เป็นคนที่ดูแลเอาใจใส่เรามากที่สุดเลยก็ว่าได้ อย่างตอนเมาก็คอยตามประกบแบบไม่ให้คลาดสายตาเลย (คอดซึ้งอ่ะ) เป็นคนที่ดีมากๆเลยคนนึง แต่…แอบกวนตีน + ขี้แยนิดหน่อย ฮ่ะฮ่ะ (แซวเล่นนะ) ^^

บี : เป็นคนที่เลวได้ใจทุกอย่างเลย (พฤติกรรมนะ) แต่ว่าเรื่องจิตใจดีที่หนึ่งเลย เป็นห่วงเป็นใยทุกคน คอยดูแลเทคแคร์ทุกอย่าง ทำตัวเป็นผู้นำให้กับทุกๆคน เป็นคนที่พึ่งพาได้ (งืมๆ)

สิงโต : ยังไม่รู้จักกันเท่าไหร่ แต่พอจะเดาได้ว่า “กวนตีน” จบ (สั้นๆได้ใจความ)

รูปของตัวเองแน่นอนว่า "มันต้องมีแน่อยู่แล้ว!!!!!"

....เหมือนจะเยอะ แท้ที่จริงคือแปะรูปเดียว ฮ่ะฮ่ะ ^^" เอาล่ะงั้นพอแค่นี้ก่อนคราวหน้าค่อยมาอัพใหม่ (คงมีโอกาส)

edit @ 22 Apr 2009 07:46:23 by AmanE~♥

อดีต-*

                    อาจจะดูแปลกๆที่จะมานั่งเขียนถึงใครบางคนที่จากเราไปแล้ว แต่ความรู้สึกมันเหมือนว่าเพิ่งจะไม่นานมานี้เอง กลับไปมองดูตัวเองเมื่อปีที่ผ่านมา ไม่คิดเลยว่าเราในตอนนี้จะสามารถผ่านช่วงเวลา....แบบนั้นมาได้ 55+ ช่วงเวลานั้นแย่กับตัวเองมากจริงๆ ร้องไห้จนเจ็บตา บางครั้งร้องจนหลับไปเลยก็มี ทำให้หลายๆคนต้องเป็นห่วงโดยเฉพาะบุพการี -*- แต่เพราะคำพูดของเขานั่นแหละที่ทำให้เราลุกขึ้นมาได้อีกครั้งหลังจากที่ล้มไม่เป็นท่า จากนั้นก็เริ่มพยายามเปลี่ยนตัวเอง เลิกกินน้ำอัดลม ตัดผมสั้น ทุกอย่างเหมือนจะดีขึ้นนะ อะไรๆก็เริ่มที่จะเข้าที่เข้าทางพอสมควร แต่ท้ายที่สุดความฝันก็ตามมาหลอกหลอน = =” เรานอนฝันถึงเรื่องพี่เขาติดกันบ่อยมาก และในฝันก็ฝันว่าตัวเองร้องไห้พอตื่นขึ้นมาปรากฏว่าน้ำตามันไหลออกมาจริงๆด้วย บางทีทำเอานอนไม่หลับเลยทั้งคืนก็มี ฝันแบบนี้มันน่ากลัวมากนะ....น่ากลัวมากกว่าฝันว่าตัวเองถูกคนวิ่งไล่ฆ่าซะอีก เจ็บกายเรื่องเล็กเจ็บใจมันรักษาหายช้ากว่ากันเยอะเลย ทุกวันนี้พยายามทำใจอย่างเต็มที่ พยายามไม่คิดถึงพี่เขา ไม่นึกถึงอดีตที่ผ่านมา แต่ก็ดูเหมือนอะไรหลายๆอย่างจะไม่เป็นใจเอาซะเลย เพราะไม่ว่าจะไปไหนก็จะเป็นที่ๆเคยไปกับพี่เขาแทบทั้งนั้นเลย ร้านอาหารไม่ว่าจะไปกินร้านไหนก็มักเป็นร้านที่เคยไปด้วยกัน ทำให้ไม่สามารถที่จะลืมพี่เขาได้อย่างจริงจังซักที บางทีแอบนึกโกรธตัวเองว่าทำไมถึงโง่ที่ยังคิดถึงคนที่พยายามที่จะลืมเรา ทำไมถึงโง่ที่ยังงมงายกับสัญญาที่เลื่อนลอยเต็มที ทำไมถึงโง่ที่ยังไม่ลืมคนที่ “เคย” มีความรู้สึกดีๆ คอยอยู่เคียงข้างมาตลอดอย่างพี่เขาไม่ได้ซะที บางทีก็รู้สึกสับสนว่าจะชอบพี่เขาต่อไปหรือว่าจะเลิกอย่างจริงจังไปเลยดี ท้ายสุดก็เลยตัดสินใจว่าแค่พี่เขามีความสุขเท่านั้นก็พอแล้ว เพราะมันคงเป็นสิ่งสุดท้ายที่เราสามารถตอบแทนให้พี่เขาได้ ตอนนี้คงยังไม่สามารถที่จะพูดคุย หรือสนิทกันได้อย่างเดิม สถานะในตอนนี้ไม่ต่างไปจากคนที่รู้จักกันเท่านั้น มันอาจต้องใช้เวลาอีกซักพักกว่ามันจะหายดี กล้าที่จะกลับมาพูดคุยกันเหมือนอย่างเดิม แต่ไม่ว่าจะยังไงก็ตามความปรารถนาดีที่มีให้ก็จะไม่เปลี่ยนไปแน่นอน

                    แต่....ไฮไลท์ที่เขียนไม่ได้อยู่ที่จุดนี้ซักหน่อยนึงนะ 55+ จริงๆแล้วแค่อย่างจะอวยพรมันเกิด “ล่วงหน้า” ให้กับพี่เขาต่างหาก ^^ เพราะเราไม่แน่ใจว่าวันเกิดพี่เขาเราจะติดขัดอะไรรึเปล่า แต่ไม่ว่ายังไง 22/03/2552 ที่จะถึงนี้ก็ขอให้พี่เขามีความสุขมากๆ มีความสุขมากกว่าใครๆในโลกนี้เลย คิดสิ่งใดก็ขอให้สมความปรารถนา และถ้าหากว่าพบใครคนนั้นเข้าก็ขอให้คนนั้นรักพี่เขาให้มากๆมากกว่าที่เราเคยรู้สึก และก็ดูแลพี่เขาให้มากๆมากกว่าที่เราเคยทำให้ สุดท้ายท้ายสุด!!!! ยินดีด้วยที่จบการศึกษา ขอให้มีงานดีๆนะคะ ^^

ปัจจุบัน-*

                    เพิ่งจะสอบเสร็จสดๆร้อนๆเลย 55+ เทอมนี้ลงหน่วยกิตน้อยมั่กๆ แต่วิชายากมั่กๆๆๆๆ ไม่รู้ว่าเกรดเทอมนี้จะเหลือเท่าไหร่....(แง้ว =w=)  อย่างน้อยก็ขอให้อย่าเน่ามากเลย เพราะเทอมที่แล้วอุตส่าห์ทำไว้ซะหรูเลิศขนาดนั้น 55+  แล้วก็อยากประกาศให้โลกรู้...เรามีขับขี่แล้วนะ เปล่าซื้อเขามาด้วย!!!! แถมช่วง 2-3 อาทิตย์ที่ผ่านมาก็ขับรถไปเรียนที่มอเองแล้วด้วย โฮะโฮะโฮะ (ได้ทีขอโม้หน่อย) ^^” แต่ว่าช่วงนี้ก็ขอยกกรรมสิทธิ์รถให้กับพี่ชายช่วยดูแลช่วงเวลาที่เราไม่อยู่ชั่วคราว พูดถึงรถตอนนี้เป็นสนุ๊ปปี้ทั้งคันเลย ---   ---“ ถ้าหากพี่เขายังอยู่ก็คงจะได้เห็นและต้องชอบแน่ๆเลย (เผลอพูดถึงพี่เขาอีกจนได้ --*--) ยังไงกลับมาอีกทีก็ขอให้รถยังอยู่ในสภาพดีด้วยเถอะนะ สาธุ --  --“

                    เมื่อวันศุกร์หมาที่บ้านอยู่ดีๆก็เจ็บที่ขาอย่างไม่ทราบสาเหตุ ร้องเสียงอวดครวญแถมเดินเหลือแค่สามขา ด้วยความตกใจเลยรีบพาไปหาหมอที่คลินิก หลังจากเอ็กซเรย์หมอก็บอกมาว่าไหล่หลุดให้ส่งไปผ่าตัดไม่ก็ดันไหลที่รพ.มหิดล ป๊ากับน้องเลยรับหน้าที่พาไปหาหมอ ส่วนเราวันนี้หลังจากไปเขาดินกลับมาเห็นท็อฟฟี่ขาหายไปข้างนึง... ความรู้สึกแรกช็อคครับ แค่ไหล่หลุดต้องตัดขาเลยหรอเนี่ย? แถมป๊าก็ยังมาพูดว่ามันเหลือแค่ขา 3 ขาเท่านั้น คราวนี้ยิ่งเชื่อกันไปใหญ่เลย แต่สุดท้ายปรากฏว่าไม่ใช่ ---   ---“ หมอพันขามันเอาไว้เท่านั้นแหละ แถมยังบอกด้วยว่า...ไม่เป็นไรเลย ไหล่ไม่หลุด ไม่เป็นไรทั้งนั้น สงสัยอาจจะอักเสบ งงมั้ยล่ะ? แล้วที่คลินิกที่บอกว่าไหล่หลุดนี่มันอะไรหว่า? เหอๆ เห็นสภาพมันตอนนี้สงสารเป็นบ้าเลย อากาศก็ร้อนด้วยยังต้องถูกพันผ้าอีก -*-

                    วันนี้ไปเขาดินกับเพื่อนมาสนุกมากเลย เดิน เดิน เดิน และเดิน แต่ก็ไม่ได้เห็นอะไรตั้งหลายอย่างแหนะ เพราะปิดปรับปรุงบ้างอะไรบ้าง แต่ก็คุ้มนะเพราะได้เจอเพนกวินระยะประชิดมากๆๆๆๆๆๆ เพราะมันกระโดดหนีออกมานอกกรง *-* น่ารักมากๆเลย ก่อนที่มันจะถูกคนดูแลอุ้มโยนเข้าข้างในเหมือนเดิม 55+ แถมมีแค่เรากับเพื่อนเท่านั้นที่ได้เห็น (โชคดีมากๆเลย)

อนาคต-*

                   รอดูกันต่อไป Good luck~♥

edit @ 9 Mar 2009 11:54:51 by AmanE~♥