อดีต ปัจจุบัน และอนาคต
posted on 09 Mar 2009 11:31 by amane in Diaryอดีต-*
อาจจะดูแปลกๆที่จะมานั่งเขียนถึงใครบางคนที่จากเราไปแล้ว แต่ความรู้สึกมันเหมือนว่าเพิ่งจะไม่นานมานี้เอง กลับไปมองดูตัวเองเมื่อปีที่ผ่านมา ไม่คิดเลยว่าเราในตอนนี้จะสามารถผ่านช่วงเวลา....แบบนั้นมาได้ 55+ ช่วงเวลานั้นแย่กับตัวเองมากจริงๆ ร้องไห้จนเจ็บตา บางครั้งร้องจนหลับไปเลยก็มี ทำให้หลายๆคนต้องเป็นห่วงโดยเฉพาะบุพการี -*- แต่เพราะคำพูดของเขานั่นแหละที่ทำให้เราลุกขึ้นมาได้อีกครั้งหลังจากที่ล้มไม่เป็นท่า จากนั้นก็เริ่มพยายามเปลี่ยนตัวเอง เลิกกินน้ำอัดลม ตัดผมสั้น ทุกอย่างเหมือนจะดีขึ้นนะ อะไรๆก็เริ่มที่จะเข้าที่เข้าทางพอสมควร แต่ท้ายที่สุดความฝันก็ตามมาหลอกหลอน = =” เรานอนฝันถึงเรื่องพี่เขาติดกันบ่อยมาก และในฝันก็ฝันว่าตัวเองร้องไห้พอตื่นขึ้นมาปรากฏว่าน้ำตามันไหลออกมาจริงๆด้วย บางทีทำเอานอนไม่หลับเลยทั้งคืนก็มี ฝันแบบนี้มันน่ากลัวมากนะ....น่ากลัวมากกว่าฝันว่าตัวเองถูกคนวิ่งไล่ฆ่าซะอีก เจ็บกายเรื่องเล็กเจ็บใจมันรักษาหายช้ากว่ากันเยอะเลย ทุกวันนี้พยายามทำใจอย่างเต็มที่ พยายามไม่คิดถึงพี่เขา ไม่นึกถึงอดีตที่ผ่านมา แต่ก็ดูเหมือนอะไรหลายๆอย่างจะไม่เป็นใจเอาซะเลย เพราะไม่ว่าจะไปไหนก็จะเป็นที่ๆเคยไปกับพี่เขาแทบทั้งนั้นเลย ร้านอาหารไม่ว่าจะไปกินร้านไหนก็มักเป็นร้านที่เคยไปด้วยกัน ทำให้ไม่สามารถที่จะลืมพี่เขาได้อย่างจริงจังซักที บางทีแอบนึกโกรธตัวเองว่าทำไมถึงโง่ที่ยังคิดถึงคนที่พยายามที่จะลืมเรา ทำไมถึงโง่ที่ยังงมงายกับสัญญาที่เลื่อนลอยเต็มที ทำไมถึงโง่ที่ยังไม่ลืมคนที่ “เคย” มีความรู้สึกดีๆ คอยอยู่เคียงข้างมาตลอดอย่างพี่เขาไม่ได้ซะที บางทีก็รู้สึกสับสนว่าจะชอบพี่เขาต่อไปหรือว่าจะเลิกอย่างจริงจังไปเลยดี ท้ายสุดก็เลยตัดสินใจว่าแค่พี่เขามีความสุขเท่านั้นก็พอแล้ว เพราะมันคงเป็นสิ่งสุดท้ายที่เราสามารถตอบแทนให้พี่เขาได้ ตอนนี้คงยังไม่สามารถที่จะพูดคุย หรือสนิทกันได้อย่างเดิม สถานะในตอนนี้ไม่ต่างไปจากคนที่รู้จักกันเท่านั้น มันอาจต้องใช้เวลาอีกซักพักกว่ามันจะหายดี กล้าที่จะกลับมาพูดคุยกันเหมือนอย่างเดิม แต่ไม่ว่าจะยังไงก็ตามความปรารถนาดีที่มีให้ก็จะไม่เปลี่ยนไปแน่นอน
แต่....ไฮไลท์ที่เขียนไม่ได้อยู่ที่จุดนี้ซักหน่อยนึงนะ 55+ จริงๆแล้วแค่อย่างจะอวยพรมันเกิด “ล่วงหน้า” ให้กับพี่เขาต่างหาก ^^ เพราะเราไม่แน่ใจว่าวันเกิดพี่เขาเราจะติดขัดอะไรรึเปล่า แต่ไม่ว่ายังไง 22/03/2552 ที่จะถึงนี้ก็ขอให้พี่เขามีความสุขมากๆ มีความสุขมากกว่าใครๆในโลกนี้เลย คิดสิ่งใดก็ขอให้สมความปรารถนา และถ้าหากว่าพบใครคนนั้นเข้าก็ขอให้คนนั้นรักพี่เขาให้มากๆมากกว่าที่เราเคยรู้สึก และก็ดูแลพี่เขาให้มากๆมากกว่าที่เราเคยทำให้ สุดท้ายท้ายสุด!!!! ยินดีด้วยที่จบการศึกษา ขอให้มีงานดีๆนะคะ ^^
ปัจจุบัน-*
เพิ่งจะสอบเสร็จสดๆร้อนๆเลย 55+ เทอมนี้ลงหน่วยกิตน้อยมั่กๆ แต่วิชายากมั่กๆๆๆๆ ไม่รู้ว่าเกรดเทอมนี้จะเหลือเท่าไหร่....(แง้ว =w=) อย่างน้อยก็ขอให้อย่าเน่ามากเลย เพราะเทอมที่แล้วอุตส่าห์ทำไว้ซะหรูเลิศขนาดนั้น 55+ แล้วก็อยากประกาศให้โลกรู้...เรามีขับขี่แล้วนะ เปล่าซื้อเขามาด้วย!!!! แถมช่วง 2-3 อาทิตย์ที่ผ่านมาก็ขับรถไปเรียนที่มอเองแล้วด้วย โฮะโฮะโฮะ (ได้ทีขอโม้หน่อย) ^^” แต่ว่าช่วงนี้ก็ขอยกกรรมสิทธิ์รถให้กับพี่ชายช่วยดูแลช่วงเวลาที่เราไม่อยู่ชั่วคราว พูดถึงรถตอนนี้เป็นสนุ๊ปปี้ทั้งคันเลย --- ---“ ถ้าหากพี่เขายังอยู่ก็คงจะได้เห็นและต้องชอบแน่ๆเลย (เผลอพูดถึงพี่เขาอีกจนได้ --*--) ยังไงกลับมาอีกทีก็ขอให้รถยังอยู่ในสภาพดีด้วยเถอะนะ สาธุ -- --“
เมื่อวันศุกร์หมาที่บ้านอยู่ดีๆก็เจ็บที่ขาอย่างไม่ทราบสาเหตุ ร้องเสียงอวดครวญแถมเดินเหลือแค่สามขา ด้วยความตกใจเลยรีบพาไปหาหมอที่คลินิก หลังจากเอ็กซเรย์หมอก็บอกมาว่าไหล่หลุดให้ส่งไปผ่าตัดไม่ก็ดันไหลที่รพ.มหิดล ป๊ากับน้องเลยรับหน้าที่พาไปหาหมอ ส่วนเราวันนี้หลังจากไปเขาดินกลับมาเห็นท็อฟฟี่ขาหายไปข้างนึง... ความรู้สึกแรกช็อคครับ แค่ไหล่หลุดต้องตัดขาเลยหรอเนี่ย? แถมป๊าก็ยังมาพูดว่ามันเหลือแค่ขา 3 ขาเท่านั้น คราวนี้ยิ่งเชื่อกันไปใหญ่เลย แต่สุดท้ายปรากฏว่าไม่ใช่ --- ---“ หมอพันขามันเอาไว้เท่านั้นแหละ แถมยังบอกด้วยว่า...ไม่เป็นไรเลย ไหล่ไม่หลุด ไม่เป็นไรทั้งนั้น สงสัยอาจจะอักเสบ งงมั้ยล่ะ? แล้วที่คลินิกที่บอกว่าไหล่หลุดนี่มันอะไรหว่า? เหอๆ เห็นสภาพมันตอนนี้สงสารเป็นบ้าเลย อากาศก็ร้อนด้วยยังต้องถูกพันผ้าอีก -*-
วันนี้ไปเขาดินกับเพื่อนมาสนุกมากเลย เดิน เดิน เดิน และเดิน แต่ก็ไม่ได้เห็นอะไรตั้งหลายอย่างแหนะ เพราะปิดปรับปรุงบ้างอะไรบ้าง แต่ก็คุ้มนะเพราะได้เจอเพนกวินระยะประชิดมากๆๆๆๆๆๆ เพราะมันกระโดดหนีออกมานอกกรง *-* น่ารักมากๆเลย ก่อนที่มันจะถูกคนดูแลอุ้มโยนเข้าข้างในเหมือนเดิม 55+ แถมมีแค่เรากับเพื่อนเท่านั้นที่ได้เห็น (โชคดีมากๆเลย)
อนาคต-*
รอดูกันต่อไป Good luck~♥
...ตอนนี้เวลา 11 โมง 40 แล้ว คงได้เวลาไปเตรียมตัวซะที ไปล่ะ!!!...P.S.ขอให้พระเจ้า พระพุทธเจ้า สิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายในสากลโลก คุ้มครองครอบครัวให้ปลอดภัย ปราศจากภัยทั้งหลายทั้งมวล ขอให้ท็อฟฟี่ขาหายเร็วๆ และก็ขอให้ตัวเองสุขภาพแข็งแรงไม่เจ็บไม่ป่วยตลอดช่วงที่อยู่ที่นู้นด้วย สาธุ อาเมน..
edit @ 9 Mar 2009 11:54:51 by AmanE~♥